Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΥΑΝΗ ΑΚΤΗ & ΝΕΑ ΚΟΙΤΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΥΑΝΗ ΑΚΤΗ & ΝΕΑ ΚΟΙΤΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2020

Η Θάλασσα των ονείρων

 

Έρχεται κάποια στιγμή που διαπιστώνεις ότι...
Πάει καιρός που παραμέλησες την ψυχή σου. Η καθημερινότητα επικράτησε για μήνες ''φυλακίζοντας'' την απλή ελευθερία του μυαλού.. 
Δεν υπήρχαν πουθενά εικόνες, όνειρα.. ταξίδια φαντασίας.
Όλα είχαν εξαφανισθεί σαν να μην υπήρχαν ποτέ.. Και το χειρότερο είναι πως δεν τ αναζητάς. 
Οι αιτίες για κάτι τέτοιο θα μπορούσαν να είναι πολλές.
Μια από αυτές είναι πως έχεις φορτώσει τον εαυτό σου με τόσες πολλές ευθύνες που δεν χωρά τίποτα άλλο. Αυτές σου έχουν κατασπαράξει όλο τον χρόνο, και έπειτα την διάθεση, και χωρίς να το καταλάβεις όλα είναι επίπεδα γύρω σου.
Πόσο την αγαπάω την θάλασσα.. Και ιδιαίτερα αυτήν.
Το νερό παγωμένο έρχεται και σου βρέχει τα πόδια, το χειμωνιάτικο αεράκι μυρίζει αλάτι, βραδιάζει και τα σύννεφα δέχονται το χάδι του ήλιου που χάνεται σιγά σιγά..
Τα χρώματα υπέροχα όπως πάντα.
Στέκεσαι ακίνητος , μαγεμένος κοιτώντας τα και είναι τόσο όμορφο αυτό που βλέπεις που τα μάτια σου σε λίγο δεν θα μπορέσουν να συγκρατηθούν..
Η νύχτα ήρθε πιο κοντά, τελειώνει και αυτή η μέρα.
Σε λίγο θα γυρίσεις στην πραγματικότητα, το μόνο που πρέπει να σκεφτείς είναι πως αύριο ξεκινά μια νέα μέρα.. Και εκείνη θα έχει την δική της ομορφιά όπως κάθε μέρα. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αναζητάς το όμορφο μέσα σε αυτήν.. Μην αναβάλεις για τις επόμενες.

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2020

Το ''σιδερένιο τέρας'' και τα ανυπότακτα λευκά κούτσουρα

Η ανάρτηση έχει δημιουργηθεί από τις 27-5-2020 και δημοσιεύεται σήμερα 4/6/2020
Δεν έχει τον σκοπό μιας καταγγελίας. Είναι σκέψεις και προβληματισμοί σε προσωπικό
ιστολόγιο και σκοπό έχει όπως όλες οι αναρτήσεις στο kiani-akti.blogspot την ανάδειξη καταστάσεων που επιβαρύνουν το περιβάλλον γύρω από την περιοχή της Κυανής Ακτής, αλλά και την ανάδειξη της ομορφιάς αυτής.
Η ανάρτηση δεν έχει ως σκοπό την ευκαιρία για διενέξεις πολιτικών συμφερόντων
η ''ότι του φανεί του λωλοστεφανή''.. Οπότε μην κάνετε τον κόπο.

Πως να ξεκινήσω αυτήν την ανάρτηση,αυτό σκέφτομαι εδώ και λίγη ώρα.. 
Με χιούμορ ίσως ...  Μπα δεν μπορώ..
Οπότε σκέφτηκα να μπω απευθείας στο ψητό.. Ρε παλικάρια εκεί του Δήμου έχω μια απορία(το ρε παλικάρια όχι με ειρωνική διάθεση).
Σήμερα 27-5-2020 που πήγα για μια βόλτα στην παραλία Κυανή ακτή εδώ στο Έλος Λακωνίας όπως συνηθίζω,  είδα έναν εκσκαφέα  του Δήμου ανάμεσα στην παραλία Έλους και Αστερίου και κάτι έκανε.  Ήμουν στις εκβολές του Ευρώτα εγώ, και λέω θα πάω κοντά να δω..
Κάντε εικόνα το εξής όσοι διαβάζετε αυτήν την στιγμή. Ένα μεγάλο σκαπτικό μηχάνημα αλώνιζε όλη την αμμουδιά(μέχρι εκεί που σκάει το κύμα) από το Έλος έως το Αστέρι για να κάνει τι νομίζετε.. 
Για να σκάβει και να παίρνει τα καμιά 20αριά άντε 30 μισοθαμένα μεγάλα κούτσουρα τα οποία βρίσκονται εδώ και χρόνια κατά μήκος της αμμουδιάς,(και κατά την διάρκεια του χειμώνα η άγρια θάλασσα τους αλλάζει σημεία) και τα οποία έχουν πάρει ένα λευκό υπέροχο χρώμα,σμιλευμένα από την χειμωνιάτικη άγρια θάλασσα και τα οποία δίνουν μια υπέροχη ομορφιά στην παραλία.
Πάντα υπήρχαν εκεί κούτσουρα,θυμάμαι μικρός τον πατέρα μου που όταν πηγαίναμε για μπάνιο, πάντα ακουμπούσαμε σε κάποιο από αυτά. 
Δεν μπορώ να καταλάβω το σκεπτικό σας,για αυτό και αποφάσισα να το αναφέρω στην ιστοσελίδα μου,δεν το κάνω με κακή πρόθεση,απλά απόρησα αλλά και εκνευρίστηκα και εξηγώ παρακάτω το γιατί.. Ναι αν ήταν μπροστά και γύρω από το μαγαζί - κέντρο και εκεί που μπαίνουν οι ομπρέλες να τα μαζέψετε,εννοείτε.. Αλλά εκεί που αλωνίζατε τόσο μακριά για ποιο λόγο;
Και πάμε και στα ποιο σοβαρά..
Γνωρίζετε κύριοι ότι εδώ και 10 ημέρες περίπου έχει αρχίσει η περίοδος Ωοτοκίας της Χελώνας Καρέτα??
Δεν νομίζετε ότι ήταν μεγάλη βλακεία(άντε να το πω λάθος) να αλωνίζετε πάνω κάτω σε όλη την αμμουδιά με τον φορτωτή;
Μπορεί να διαλύσατε ήδη τα αυγά που έθαψαν κάποιες πρώτες χελώνες και που έκαναν το ταξίδι όπως κάθε χρόνο από τόσο μακριά για να έρθουν να αφήσουν τα αυγά τους.. Οι περισσότερες δε από αυτές, γεννήθηκαν σε αυτήν την παραλία,μεγάλωσαν και έρχονται ξανά και ξανά σε αυτήν..Τους ανήκει πολύ περισσότερο από ότι σε εμάς..
Νομίζω πως θα ήταν προτιμότερο να ασχοληθείτε με ποιο σοβαρά θέματα τα οποία καταστρέφουν την Κυανή Ακτή.. Και το γράφω με όλη την καλή διάθεση..Υπάρχουν στα αλήθεια πολύ σοβαρές παραβάσεις εκεί..
Όπως όλοι αυτοί που κόβουν τα δέντρα και συνεχίζουν (θα ακολουθήσουν φωτογραφίες).
Η μήπως να εμποδίζατε, βρίσκατε αυτούς που πετάνε μεγάλες ποσότητες ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΈΝΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΏΝ  ανάμεσα στα πεύκα (θα ακολουθήσουν φωτογραφίες).
Για να μην αναφέρω όλα τα χημικά και τα απόβλητα εργοστασίων που ρίχνουν στο ποτάμι κάποιοι και όλα καταλήγουν στην θάλασσα..
Από κει και πέρα για τα άλλα σκουπίδια πίσω από την αμμουδιά και σε όλα τα χιλιόμετρα έως το βιβάρι καταλαβαίνω ότι δεν μπορείτε να κάνετε τον αστυνόμο στον κάθε ανεύθυνο που τα πετάει.. Αλλά μπορείτε να οργανώσετε έναν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ καθαρισμό και με την βοήθεια εθελοντών..
Εκατοντάδες άδεια πλαστικά μπουκάλια με υπολείμματα από δηλητήρια ψεκασμού, και ότι μπορεί να φανταστεί ο καθένας είναι σκόρπια παντού,σε πεύκα σε μιμόζες σε λεύκες,σε πικροδάφνες και γενικότερα παντού..
(Φυσικά και θα ακολουθήσουν φωτογραφίες)
Όπως θα ακολουθήσουν και φωτογραφίες από την άξια συγχαρητηρίων κίνηση που κάνατε και καθαρίσατε τον σκουπιδότοπο στις εκβολές του Ευρώτα και φυτέψατε δέντρα στο σημείο.. Δεν μπορεί κάποιος να μην επαινέση αυτό το γεγονός. Μπράβο σας !!!
Αλλά δεν μπορώ να το βγάλω απ το μυαλό μου..
Τα 20 άντε 30 κούτσουρα ήταν όλο το πρόβλημα στην Κυανή ακτή; Την προηγούμενη μέρα είχα βγάλει φωτογραφία μια φωλιά χελώνας 400 μέτρα από την παραλία αστερίου που προστατεύτηκε με καλάμια από εθελοντές του ΑΡΧΕΛΩΝ .Ο εσκαφέας έβγαλε ένα κούτσουρο με τις ρόδες στο 1 μέτρο από την φωλιά..
Τα κούτσουρα για την ιστορία δεν τα έπαιρναν τα πήγαιναν στις κορφές των αμμόλοφων η και ποιο πίσω.. 
Νομίζω πως κάποιοι βλέπανε πολύ Baywatch? Προσγειωθείτε δεν είμαστε σε παραλία της Καλιφόρνιας..
Βρισκόμαστε σε πολύ πολύ ανώτερο περιβάλλον,σπάνιας ομορφιάς και οικοσυστήματος,σε μα περιοχή προστατευόμενη χαρακτηρισμένη Natura 2000, και αν το είχαν βάλει στο ξεροκέφαλό τους αυτό οι κατά καιρούς ''άρχοντες'' η περιοχή θα άνθιζε από τουρισμό..Σε άλλα κράτη σε περιοχές natura οι επισκέπτες αυτού του είδους τουρισμού αφήνουν τα χρήματά τους,για κάποιες δράσεις οργανωμένες ειδικά για τους επισκέπτες,πάντα εναρμονισμένες με την φύση.




Κάποιοι φύτεψαν δέντρα πριν χρόνια και από τους σπόρους ξεπροβάλλουν μικρά δεντράκια κάθε είδους. 
Μεγαλώνουν για χρόνια κάτω από τις δύσκολες συνθήκες του αλμυρού νοτιά. 
Και έρχονται κάποιοι και τους παίρνουν την ζωή σε λίγα δευτερόλεπτα






Εγκληματίες της φύσης όσοι πετούν τα σκουπίδια τους 
στον υπέροχο αυτό τόπο.




Θα ήθελα να κλείσω με μια φωτογραφία διαφορετική από τις παραπάνω.
Μια φωτογραφία που αφήνει μια νότα αισιοδοξίας.
Ο καθαρισμός του σκουπιδότοπου στις εκβολές του ποταμού Ευρώτα
 από τον Δήμο Ευρώτα, και στην θέση των σκουπιδιών φυτεύτηκαν δέντρα.
Μπράβο σας για αυτό. Εύχομαι οι δημότες να σεβαστούμε αυτήν σας την προσπάθειά.
Και αυτό το γράφω γιατί λίγες μέρες μετά κάποιοι ξαναπέταξαν τα σκουπίδια τους εκεί,και πάλι τα μαζέψατε..


Δείτε και τα παρακάτω Λινκ

Αποτελέσματα αναζήτησης

Αποτελέσματα ιστού

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2019

Το τελευταίο όνειρο του ξεχασμένου παιχνιδιού που μιλούσε


Κάποια μέρα σε μια ερημική υπέροχη αμμουδιά. 
Σε κοίταξα και ξαφνικά άστραψαν δεκάδες εικόνες σαν φλας στο κεφάλι μου.

-Έδωσες πολύ χαρά σε εκείνα τα παιδιά ξέρεις..
--Τι με κοιτάς ανέβα να φύγουμε.
-Μα που να πάμε,δεν μπορείς πια.Και εγώ δεν είμαι πλέον παιδί.
--...Μια σιωπή...
-Γιατί σταμάτησες να μιλάς;
--Δεν έχει νόημα,αν δεν πιστεύεις.
-Νυχτώνει,πρέπει να φύγω..
--Φύγε, θα σε βρω στην σκέψη σου και στα όνειρά σου,θα ψάξω για εκείνο το χαμένο παιδί που κρύβεται μέσα σου..
Έφυγα...Καθώς απομακρυνόμουν γύρισα πίσω να δω ξανά και ξανά εκείνο το σκουπίδι της άμμου.
Όσες φορές κι αν ξαναπέρασα ποτέ ξανά δεν άκουσα κάτι από αυτό,έβλεπα απλά ένα άψυχο πλαστικό υπόλειμμα.
Λίγες μέρες αργότερα θάφτηκε κάτω απ την άμμο η χάθηκε μες την θάλασσα.
Μα να που απόψε τελικά ήρθε στην σκέψη μου..Ψάχνοντας για εκείνο  το παιδί που μένει κρυμμένο..Και ονειρεύεται το αδύνατον..


Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2019

Στην άγνωστη αγαπημένη


2 του Γενάρη μιας νέας χρονιάς, σε συλλογίστηκα πάλι απόψε άγνωστη αγαπημένη.
Είναι λίγες οι μέρες που πέρασαν από εκείνο το σούρουπο του Δεκέμβρη.
Τότε ... Που σε είδα να τρέχεις σαν αερικό, σαν ξωτικό στην έρημη αμμουδιά.
Είναι πολλές οι στιγμές που νιώθω ότι ίσως ήσουν ένα αποκύημα της φαντασίας μου..
Αλλά νιώθω στο πρόσωπό μου το παγωμένο αεράκι εκείνης της νύχτας..
Έχουν ποτιστεί οι ίριδες των ματιών μου από την κίνηση του αέρινου ρούχου σου καθώς έτρεχες προς την λησμονιά..
Έχω αποτυπωμένη την φιγούρα σου στην άκρη της ξύλινης προβλήτας.. Στο τέρμα. Στο πέρασμα.
Σε είδα να αιωρείσαι ψηλά παρέα με εκείνο το θαλασσοπούλι που είχε μάτια σαν χάντρες..
Τελευταία ... είδα τα χνάρια σου στην άμμο καθώς τα έσβηνε το κύμα..
Δεν υπήρχε τίποτα πια από εσένα εκεί.   Μονάχα θυμάμαι....
Θυμάμαι ότι έσκυψα και χάιδεψα με τα δάχτυλά μου τα δάκρυά σου που ακόμη δεν είχαν στεγνώσει από κάτω..
Από εκείνη την μέρα έρχομαι εκεί και σε ψάχνω,περπατώ, αναζητώντας τα σβησμένα χνάρια σου..
Μάταια..
2 του Γενάρη μιας νέας χρονιάς και σε αισθάνομαι δίπλα μου, σε ένα παράλληλο σύμπαν..
2 του Γενάρη μιας νέας χρονιάς και ακόμη σε θυμάμαι..
Ακόμη.
Φωτογραφία - κείμενο: Νίκος Ταμβακολόγος
Περιοχή: Κυανή Ακτή Έλους Λακωνίας

Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2018

Το σκιάχτρο του ονείρου

Βράδιασε, το σκιάχτρο κουράστηκε και κατέβασε τα χέρια. 
Άλλη μια νύχτα γεμάτη από ψεύτικες αλήθειες ξεκίνησε σε εκείνο το παγωμένο σκηνικό.
Ξύλινες φιγούρες άρχισαν να ορθώνονται παντού τριγύρω, αρχίζοντας την βραδινή περιπλάνηση τους. 
Το σκιάχτρο έπαψε να αναπνέει για να μην προδοθεί απ το ίδιο του το χνώτο.
Έμεινε ακίνητο,χωρίς ζωή για να μην χαλάσει την μαγεία αυτής της κρύας νύχτας σε εκείνη την ακτή.
Ένα σκιάχτρο διαφορετικό από όλα τ άλλα,γεμάτο από όμορφα  ανύπαρκτα συναισθήματα, ένα σκιάχτρο που δεν έμαθε ποτέ του να φοβίζει,ούτε και απόψε θα το έκανε. Ένα σκιάχτρο που γεννήθηκε μέσα στο όνειρο μιας Νηρηίδας ένα όνειρο λίγων δευτερολέπτων, όσο και ''έζησε''.



Τρίτη 6 Φεβρουαρίου 2018

Αν υπάρχει παράδεισος,νομίζω πως είδα μια γωνιά του..


Τι να περιγράψω από εκείνη την χειμωνιάτικη μέρα. Άγρια ομορφιά,λυσσαλέα θαλασσινή αύρα,και ένα βουητό απόκοσμο,φοβιστικό. Έβγαλα τα παπούτσια και περπάτησα 2 χιλιόμετρα μες στο νερό και βρέθηκα μπροστά σε αυτήν την εικόνα που δεν πίστευα. Μακάρι να μπορούσατε να το δείτε live.Ένα τεράστιο δέντρο,κλαδί εμφανίστηκε εκεί μαγικά..με περίμενε και μου συμπλήρωσε το όνειρο που ζούσα.. Πουθενά αλλού,μονάχα εδώ..

Κυριακή 7 Ιανουαρίου 2018

Γιατί η ζωή είναι ωραία

31/12/2017 
Πάει και αυτός ο χρόνος..
Και κάπως έτσι, με αυτά τα υπέροχα χειμωνιάτικα, ηλιόλουστα η συννεφιασμένα, πρωινά και απογευματινά πλάνα, θα αποχαιρετήσω τον χρόνο.. Με την ελπίδα ότι όσο ζω δεν θα δω να αλλάζει,να καταστρέφεται .. ο επίγειος παράδεισος μου.
Αλλά και αν κάποτε ο άνθρωπος,''ο καταστροφέας'' γεμίσει με τσιμέντο,πλαστικό και βλάψει ετούτη εδώ την ομορφιά. 
Θα χαίρομαι που εκατοντάδες χρόνια μετά κάποιοι ίσως δουν την υπέροχη ομορφιά που κάποιοι δεν σεβάστηκαν,πίσω στον χρόνο...... Αν θα υπάρχει ακόμη ζωή.
Το βίντεο αφιερωμένο σε μια κοπέλα που δεν γνώριζα προσωπικά, και που ''πέταξε'' στο άγνωστο λίγες μέρες πριν...
Καλή Χρονιά με υγεία ,ευτυχία και διάθεση για ζωή..
Γιατί η ζωή είναι ωραία.

Βίντεο Νίκος Ταμβακολόγος

Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου 2017

Έψαξα στα μάτια για ζωή


Και ξαφνικά σταμάτησα..
Μια μικρή περιστροφή του λαιμού δεξιά, και η ματιά σταμάτησε και αυτή.
Μπροστά μου μια εικόνα.. Μια γνώριμη από το παρελθόν εικόνα.
Ένα πλάσμα μυθικό που από την άβυσσο του πελάγους, ξεβράστηκε στην μολυβένια ακτή,έχασε την πνοή και έμεινε και αυτό εκεί..
Προσπάθησα να δω μέσα από το μεγάλο του μάτι κάτι για το απόκοσμό του.
Πως μπορείς να δεις όμως ζωή μέσα από κάτι που δεν έχει ζωή..
Μπορείς σκέφτηκα..
Και φαντάστηκα, και ξεχάστηκα σαν ένα μικρό παιδί.
Έχουν περάσει δυο χρόνια από τότε που το είδα για πρώτη φορά σε κάποιο άλλο σημείο της παραλίας.. Τότε δεν μπορούσα να δω καθαρά και προσπέρασα..
Θα μείνει εκεί μέχρι η ασημομολυβένια άμμος να το καταπιεί στα έγκατα της.
Η κάποιος άνθρωπος το αφανίσει στο τζάκι του κάποια κρύα νύχτα του χειμώνα..
           Ντόμπερμαν με σώμα ιππόκαμπου 
                                                                   ... Η απλά κάτι άλλο.

Σε έναν τόσο σκληρό κόσμο, μπορώ να επιβιώσω μονάχα αν σπάω τις αλυσίδες που κρατούν την φαντασία μου κλειδωμένη στο κελάρι του καθωσπρεπισμού..

Σάββατο 11 Μαρτίου 2017

Κοιτάζοντας πάνω από τους αμμόλοφους του Λακωνικού κόλπου (Φώτο-πανόραμα)

Βρίσκομαι...
Στο κέντρο (ακριβώς) του Λακωνικού κόλπου, του Νοτιότερου της ηπειρωτικής Ελλάδος.Ψηλά και πάνω στους αμμόλοφους, πλάι στο κύμα,ανάμεσα στην παραλία 'Ελους και Αστερίου.
Αριστερά ο Ταΰγετος, στο κέντρο ο Πάρνωνας και δεξιά η Κουρκούλα.
Ο ουρανός επιβλητικός δείχνει ότι σε λίγο θα ξεσπάσει καταιγίδα..
Πεύκα, άμμος,θάλασσα .. υπέροχη φύση.
(Πατήστε για να την δείτε σε πλήρη οθόνη)


Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2017

Καλή Χρονιά με υγεία, και ευτυχισμένες στιγμές

2 Ιανουαρίου 2017

Δεύτερη μέρα του έτους 2017     11:33 πμ

Και αφού κολυμπήσαμε έτσι για να πάει καλά η χρονιά.
Με την παρακάτω φωτογραφία θέλω να σας ευχηθώ να έχετε
Καλή Χρονιά με υγεία και Αγάπη.. 
Και ότι άλλο σας κάνει να είστε ευτυχισμένοι.

Από το Έλος Λακωνίας, την παραλία Κυανή Ακτή που βρισκόμουν λίγο πριν,  και εν συνεχεία μέσα από τα προσωπικά μου ιστολόγια tamvakologos.blogspot.com
kiani-akti.blogspot.gr  σας εύχομαι και πάλι Καλή Χρονιά.
Νίκος Γ. Ταμβακολόγος
 Η Κυανή Ακτή και στο βάθος πίσω από τα πεύκα ο χιονισμένος Ταΰγετος

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2016

Η Άφιξη

Τα απογεύματα του Δεκέμβρη όταν ζωγραφίζουν την Κυανή Ακτή στις εκβολές του ποταμού Ευρώτα.

Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2016

Ένα απρόσμενα καταπληκτικό σκηνικό

2 Χρόνια πίσω 20 Νοεμβρίου 2014 Νέα Κοίτη στις εκβολές του Ευρώτα..
Έπεφτε το σούρουπο σιγά σιγά και εκείνο το απογευματάκι έφτασα περπατώντας εκεί απ την Κυανή Ακτή.
Και είδα αυτήν την εικόνα μπροστά μου.. Και μπορεί κάποιος απλά να πέταξε τα σκουπίδια του,αλλά εγώ θα ομολογήσω ότι μαγεύτηκα από εκείνο το σκηνικό..Τις επόμενες μέρες,έβρεχε φυσούσε,και έβλεπα την θάλασσα να χτυπά με μανία πάνω στα βράχια και να σκεπάζει την εικόνα που βλέπεται...
Χρειάστηκαν μόνο λίγες μέρες για να τα πάρει μαζί της..

Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2016

Ένα παλιό παράθυρο με θέα

Κυανή Ακτή      6 Οκτωβρίου 2016 

Και εκεί που περπατούσα βρήκα μισοθαμένο και ''πεθαμένο'' ένα παράθυρο..Ένα παλιό παράθυρο.
Το ξέθαψα και το ακούμπησα πάνω σε έναν κορμό..
Και του δωσα ξανά ζωή, συμμετοχή σε μια σκηνή..
Φεύγοντας, γύρισα πίσω το κεφάλι μου, το είδα να πέφτει..
Το άφησα..
Το άφησα εκεί για να θαφτεί ξανά..
Είχε υπάρξει για λίγο, ένα παράθυρο με θέα!!!


Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2016

Θυμάμαι..

1 εβδομάδα μετά το άγριο ξέσπασμα του ποταμού Ευρώτα και...
Είναι η πρώτη φορά στα χρόνια μου που θυμάμαι, πως σχεδόν για όλο το μήκος της παραλίας γύρω από το Δέλτα του Ευρώτα δεν μπορείς να περπατήσεις στην αμμουδιά..
Ένα τοπίο λυπηρό, και ταυτόχρονα  αλλόκοτο..
Ψάχνω λίγη ομορφιά και δυσκολεύομαι να την δω. Μπορώ να την ανασύρω από πρόσφατες μνήμες και να την φανταστώ..
Στους επόμενους μήνες θα αλλάξει η κατάσταση,όμως δεν μπορώ να προβλέψω τον βαθμό..
Οι μέρες του χειμώνα και η φουσκωσιές της θάλασσας θα φροντίσουν να καταπιούν σχεδόν τα πάντα,τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω..
Το έχω δει να συμβαίνει κάθε χειμώνα,όχι όμως σε τέτοια ποσότητα και έκταση..
Τα καλάμια και τα μικρά ξύλα θα θαφτούν στην Άμμο ,δυστυχώς μαζί και όλα αυτά τα αμέτρητα πλαστικά. Και θα μείνουν εκεί για πάντα μαζί με όλα τ άλλα των περασμένων χρόνων. Μέσα στην Γη
Τα πολύ μεγάλα ξύλα θα μείνουν εκεί,πανέμορφα ξύλινα γλυπτά που κάθε τόσο θα αλλάζουν σημεία, αμμουδιές και όψεις..

Θυμάμαι...

18 ΙΟΥΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015       Περιοχή Κυανή Ακτή - Νεα Κοίτη   Ώρα 17:16 mm

Σαν λαβωμένο ελάφι που έπεσε .. και έμεινε εκεί να το χτυπούν τα κύματα.. 

Ο Πάνθηρας που κοιτά ψηλά,κάτω μια γοργόνα με μορφή κατοικιδίου αγναντεύει το πέλαγος.. και ο καρχαρίας με το στόμα ανοιχτό σπασμένο κάτω σαγόνι και τσακισμένο πτερύγιο ψάχνει να χαθεί στην θάλασσα..

Μια κρύα Πέμπτη η πρώτη του 2015 και όλα μοιάζουν μαγεμένα,ένα πέπλο από σύννεφα που αιωρείται..
Ξύλινα γλυπτά παντού κείτονται πνιγμένα στον αφρό,
και απ το ξέφωτο μακρυά στο βάθος ξεπροβάλλουν σκιές πλοίων φαντασμάτων..
Τα γλαροπούλια στροβιλίζονται μεθυσμένα μέσα σε αυτήν την εικόνα και εύχεσαι να μπορούσες να πάρεις για λίγο την θέση τους..
Κλείνεις τα μάτια και όλα σκοτεινιάζουν,σκέφτεσαι σιωπηλά αν τα ανοίξω και όλα χαθούν?
Τα μάτια ανοίγουν και τίποτα δεν χάνεται..Είσαι μέρος αυτής της μαγείας..


Λίγο κόκκινο κρασάκι απο την όμορφη Σαντορίνη(πεσκέσι του φίλου μου του Παναγιώτη)
Ο moby με το everloving η μουσική μου παρέα αυτήν την στιγμή που γράφω, και..
Παρέα θα κοιτάξουμε αυτήν την φωτογραφία από την Νέα κοίτη στις εκβολές του Ευρώτα 
Σάββατο 2 Μαΐου ο ήλιος βασιλεύει.

Μια πολυθρόνα.. το σκουπίδι .. το ξέβρασμα της θάλασσας που μισοθάφτηκε στην άμμο.
Αυτή η τιποτένια αυτή η πεταμένη πολυθρόνα προσφέρει κάτι μαγικό..
Ενώ ο ήλιος σχεδόν είχε χαθεί την είδα εκεί κάνοντας τον συνηθισμένο περίπατο μου στο κυμοθάλασσο.
Με προκάλεσε..με περίμενε για να μου δείξει..
Κάθισα πάνω στην ξεφτισμένη απ την αλμύρα αγκαλιά της και απλά κοίταξα μέσα, βαθιά στην απέραντη θάλασσα..
Ο ουρανός, τα χρώματα... Δεν υπήρχαν σκέψεις , μονάχα μια απέραντη ευτυχία για κάτι μαγικό,για κάτι που δεν εξηγείτε με λόγια..
Και αυτό είναι η ζωή, και είναι ωραία!!!!

********

********


********

********

********

********


Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2016

Κυανή Ακτή :(

Κυανή Ακτή ,στο κέντρο..
Σήμερα ήταν μια άσχημη μέρα για αρκετούς στο χωριό αλλά και γενικότερα όπου ''χτύπησαν'' οι πλημμύρες.
Άνθρωποι έβγαζαν στον δρόμο το βίος τους κατεστραμμένο,άλλοι με λάστιχο και άλλοι με βυτία προσπαθούσαν να διώξουν την λάσπη απ το σπίτι τους.Τι να διώξεις,εδώ αν κοιτάξεις προσεκτικά θα βρεις υπολείμματα από την λάσπη του 99. 
Αυτήν την φορά ήμουν από τους τυχερούς,δεν μπήκε στο σπίτι όπως τότε,ούτε και στο αυτοκίνητο μου,όμως μπορώ και αισθάνομαι το τι νιώθουν όσοι δεν γλίτωσαν,το έχω βιώσει..
Από το πρωί ήθελα να βρεθώ στο αγαπημένο μου μέρος την Κυανή Ακτή,όταν μπόρεσα το απόγευμα η λύπη διπλασιάστηκε..
Απ την εικόνα... Χιλιόμετρα βλέπεις μόνο αυτό..
Καλό κουράγιο και δύναμη σε όσους παλεύουν με τις λάσπες και όχι μόνο... καταστράφηκαν..




Πέμπτη 19 Μαΐου 2016

A beautiful melancholy afternoon

Υπάρχουν φορές που το "κάπως"
μπορεί να γίνει "καλύτερα"
Αρκεί να ξέρεις τον δρόμο..
A beautiful melancholy afternoon


Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *