Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

Ένα παιδί ανοίγει το παράθυρο για μια άλλη διάσταση

Πέμπτη 10 του Μαΐου του 2018

Ώρα 8:30 το πρωί σε μια υπέροχη Κυανή Ακτή εδώ στο Έλος Λακωνίας.
Είναι λίγες οι φορές που κάποιος θα μπορέσει να ''πετύχει'' αυτές τις συνθήκες στο όλο τοπίο,ιδίως εδώ στην Κυανή Ακτή στον Λακωνικό κόλπο που το χουμε το κυματάκι μας.
Ένας ουρανός συννεφιασμένος που άρχισε να αιμορραγεί.. Ψιχάλες στο κενό,σε ελεύθερη πτώση..
Η θάλασσα σχεδόν ακίνητη κάνει το τοπίο να μοιάζει νεκρικό.
Ο ορίζοντας πεντακάθαρος, στο βάθος σχηματίζονται τα Κύθηρα και δεξιά και αριστερά τα ''δυο πόδια'' της Μάνης και της Νεάπολης.
Δεν ήθελα να χάσω ούτε λεπτό από το να βρεθώ στο κρυστάλλινο παγωμένο νερό..
Καθώς έμπαινα λίγο δεξιά μου πρόσεξα κάτι που μου απέσπασε την προσοχή, βγήκα ξανά και κατευθύνθηκα προς τα εκεί. 
Έφτασα αμέσως, και έμεινα έκπληκτος..
Αυτή η μέρα απέκτησε ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον ..
Είμαι ένας άνθρωπος που ζω και επηρεάζομαι από τις εικόνες τριγύρω μου. Πάντα θα μείνω να θαυμάσω μια εικόνα που θα μου φέρει μια ευχαρίστηση,και θα μου φέρει μαζί κι άλλες εικόνες..
Και ποιο πολλές..
Πολλές φορές μένοντας απλά κοιτάζω χωρίς καμιά σκέψη,τίποτα,μόνο ένα ευχάριστο γαλήνιο συναίσθημα από κείνα που τα νιώθεις..
Άλλες πάλι κοιτάζοντας αφήνω την φαντασία μου να καλπάσει σαν των μικρών παιδιών.. 
Ιστορίες και σενάρια που τις περισσότερες φορές δεν συνοδεύονται από καμιά λογική..
Εκείνο το παιδί φαντάζεται ιστορίες που κρύβουν γοργόνες που ξεβράστηκαν και έγιναν ξύλα,νεράιδες που αιωρούνται πάνω σε λίμνες,αρχέγονα πλάσματα της θάλασσας,πύλες για μια άλλη διάσταση, ιστορίες για πλοία φαντάσματα κάπου στο βάθος, αόρατα που καραδοκούν..
Λίγα μέτρα έμειναν για το σημείο που είναι αφημένο το αυτοκίνητο, και σε αυτήν την μικρή πορεία το παιδί εκείνο σιγά σιγά χάνεται,μένοντας πίσω χαμένο στην ίδια του την φαντασία..
Λίγη ώρα αργότερα ο χτύπος της πόρτας του αυτοκινήτου και το κλειδί που γυρίζει σε έχει φέρει στην πραγματικότητα. Σκέφτεσαι αυτόματα ότι πρέπει να τρέξεις να προλάβεις να κάνεις εκείνο, να φτιάξεις το άλλο, και το παράλλο και μεθαύριο αυτό και πάει λέγοντας.. Η καθημερινότητα μας.
Το βράδυ όταν ξαπλώνεις και πριν κοιμηθείς κάποιες φορές ''πιάνεις'' τον εαυτό σου να σκέφτεται εκείνο το παιδί και ταυτόχρονα εκείνο το γνωστό ανέκδοτο (πες μου Γιατρέ,για να ξέρω και εγώ πότε θα μου συμβεί αυτό ) και ξεσπάς σε χαμόγελα αυτοσαρκάζοντας σε..) Παρόλο που και εσύ σαρκάζεις τις ίδιες σου τις σκέψεις όμως, ζεις για την στιγμή εκείνη που σε κάποια από τις επόμενες ''αποδράσεις'' σου θα ξαναβρείς εκείνο το παιδί που κρύβεται μέσα σου και η φαντασία του σε συναρπάζει και σε οδηγεί στο να ''ξεφεύγεις'' και να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος..
Με αυτά και με αυτά δεν σας είπα τι ήταν αυτό που μου τράβηξε την προσοχή στο κυμοθάλασσο. ήταν ένα παλιό παντζούρι παραθύρου..Όχι ένα οποιοδήποτε όμως..
Εκείνο το παιδί μου είπε ότι τοποθετώντας το οπουδήποτε θέλεις,μπορείς ανοίγοντάς το να ταξιδέψεις μέσα στον χρόνο..
Ντρέπομαι που το λέω αλλά το δοκίμασα, φυσικά δεν έγινε τίποτα. Εκείνο το παιδί επέμενε ότι γίνεται και πως μπόρεσε και ταξίδεψε σε μια μαγική παραλία όπου τα ξύλα παίρνουν μορφή και τα βράδια ζωντανεύουν και περιπλανιούνται κάτω απ τα αστέρια στην πανέμορφη αμμουδιά.. 


Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 2018

Ελιά Λακωνίας.Με φόντο το χειμωνιάτικο ηλιοβασίλεμα


Παντού υπάρχει ομορφιά τριγύρω μας,στο κάθε τι..
Αν όμως ψάχνεις το κάτι παραπάνω, αυτό που από απλός θαυμασμός θα μετατραπεί σε μια εσωτερική τεράστια δροσερή ανάσα και ευχαρίστηση ανακατεμένα με ηρεμία και γαλήνη,το μόνο που χρειάζεται είναι να βρεθείς οπουδήποτε.. 
Την κατάλληλη όμως στιγμή.
Λίγες μέρες πριν....
#Greece #Laconia #Ελλάδα
© Nikos Tamvakologos

Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

Αν υπάρχει παράδεισος,νομίζω πως είδα μια γωνιά του..


Τι να περιγράψω από εκείνη την χειμωνιάτικη μέρα. Άγρια ομορφιά,λυσσαλέα θαλασσινή αύρα,και ένα βουητό απόκοσμο,φοβιστικό. Έβγαλα τα παπούτσια και περπάτησα 2 χιλιόμετρα μες στο νερό και βρέθηκα μπροστά σε αυτήν την εικόνα που δεν πίστευα. Μακάρι να μπορούσατε να το δείτε live.Ένα τεράστιο δέντρο,κλαδί εμφανίστηκε εκεί μαγικά..με περίμενε και μου συμπλήρωσε το όνειρο που ζούσα.. Πουθενά αλλού,μονάχα εδώ..

Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

Γιατί η ζωή είναι ωραία

31/12/2017 
Πάει και αυτός ο χρόνος..
Και κάπως έτσι, με αυτά τα υπέροχα χειμωνιάτικα, ηλιόλουστα η συννεφιασμένα, πρωινά και απογευματινά πλάνα, θα αποχαιρετήσω τον χρόνο.. Με την ελπίδα ότι όσο ζω δεν θα δω να αλλάζει,να καταστρέφεται .. ο επίγειος παράδεισος μου.
Αλλά και αν κάποτε ο άνθρωπος,''ο καταστροφέας'' γεμίσει με τσιμέντο,πλαστικό και βλάψει ετούτη εδώ την ομορφιά. 
Θα χαίρομαι που εκατοντάδες χρόνια μετά κάποιοι ίσως δουν την υπέροχη ομορφιά που κάποιοι δεν σεβάστηκαν,πίσω στον χρόνο...... Αν θα υπάρχει ακόμη ζωή.
Το βίντεο αφιερωμένο σε μια κοπέλα που δεν γνώριζα προσωπικά, και που ''πέταξε'' στο άγνωστο λίγες μέρες πριν...
Καλή Χρονιά με υγεία ,ευτυχία και διάθεση για ζωή..
Γιατί η ζωή είναι ωραία.

Βίντεο Νίκος Ταμβακολόγος

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Έψαξα στα μάτια για ζωή


Και ξαφνικά σταμάτησα..
Μια μικρή περιστροφή του λαιμού δεξιά, και η ματιά σταμάτησε και αυτή.
Μπροστά μου μια εικόνα.. Μια γνώριμη από το παρελθόν εικόνα.
Ένα πλάσμα μυθικό που από την άβυσσο του πελάγους, ξεβράστηκε στην μολυβένια ακτή,έχασε την πνοή και έμεινε και αυτό εκεί..
Προσπάθησα να δω μέσα από το μεγάλο του μάτι κάτι για το απόκοσμό του.
Πως μπορείς να δεις όμως ζωή μέσα από κάτι που δεν έχει ζωή..
Μπορείς σκέφτηκα..
Και φαντάστηκα, και ξεχάστηκα σαν ένα μικρό παιδί.
Έχουν περάσει δυο χρόνια από τότε που το είδα για πρώτη φορά σε κάποιο άλλο σημείο της παραλίας.. Τότε δεν μπορούσα να δω καθαρά και προσπέρασα..
Θα μείνει εκεί μέχρι η ασημομολυβένια άμμος να το καταπιεί στα έγκατα της.
Η κάποιος άνθρωπος το αφανίσει στο τζάκι του κάποια κρύα νύχτα του χειμώνα..
           Ντόμπερμαν με σώμα ιππόκαμπου 
                                                                   ... Η απλά κάτι άλλο.

Σε έναν τόσο σκληρό κόσμο, μπορώ να επιβιώσω μονάχα αν σπάω τις αλυσίδες που κρατούν την φαντασία μου κλειδωμένη στο κελάρι του καθωσπρεπισμού..

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

''Δελφίνι πάνω απ τα σύννεφα''

Τετάρτη 26 Απρίλη 2017 

Παραλία Αστέρι, Νότια Λακωνία  11:14 πμ

Όπως κάθε φορά έτσι και σήμερα άφησα το αυτοκίνητο κάτω από τον ευκάλυπτο, και κατέβηκα στην παραλία .. 
Εδώ στην Κυανή Ακτή.
Σήμερα δεν θα περπατήσω σκέφτηκα, απλά θα κάνω το κολύμπι μου και θα φύγω..
Στην συνέχεια άλλαξα πάλι γνώμη.
Πρώτα γρήγορο περπάτημα στην ηλιόλουστη και ήρεμη ακρογιαλιά και στον γυρισμό κολύμπι.
Ξεκίνησα λοιπόν από το Έλος με προορισμό το βιβάρι και πάλι πίσω..
Ωραία η περιγραφή, ακόμη καλύτερο το ζωντανό φυσικά έτσι;
Όμως σήμερα όπως και κάποιες άλλες φορές αυτή η υπέροχη διάθεση εξανεμίστηκε..
150 μέτρα μετά την παραλία Αστερίου..
Στα 60 μέτρα το είδα και άρχισα να τρέχω προς τα εκεί,αφήνοντας ένα αυθόρμητο (όχι ρε) 
Στην αρχή και πριν φτάσω κοντά πίστεψα πως είναι φώκια,
πλησιάζοντας κι άλλο είδα πως ήταν ένα δελφίνι.
Απογοήτευση..  Θλίψη, στεναχώρια.
Το κοίταξα ξανά και ξανά να δω αν έχει κάποιο χτύπημα (ορατό) Εκτός από ένα ίσιο σχίσιμο 20 εκατοστά στο κάτω μέρος και πίσω, δεν μπόρεσα να δω κάτι άλλο. 
Βέβαια τις τελευταίες ώρες από ότι κατάλαβα το είχαν πλησιάσει και σκυλιά. Σε αυτό οφείλεται και η ''ζημιά'' αυτή κάτω απ τον λαιμό του. (Φαίνεται στις φωτογραφίες)
Μετά κάλεσα για ακόμη μια φορά το Λιμενικό Γυθείου, όπου και πήγαν στο σημείο λίγο μετά..
Και εγώ συνέχισα την πορεία μου πίσω, προς την Κυανή Ακτή.
Καμιά όρεξη για κολύμπι πλέον, κάθισα λίγο στην παραλία και στο μυαλό μου είχα ''υποθετικά στιγμιότυπα'' 
Σκεφτόμουν ότι μπορεί να έχασε την πορεία του και να βγήκε έξω, με αποτέλεσμα αυτό το υπέροχο πλάσμα να έσβησε από ασφυξία αβοήθητο..
Μετά σκέφτηκα ότι ίσως το χτύπησε κάποιο σκάφος..
Τελευταία έβαλα στο μυαλό μου την περίπτωση κάποιος να το χτύπησε με σκοπό να το σκοτώσει..
Το έβαλα τελευταίο στο μυαλό μου γιατί εξοργίζομαι και μόνο με την σκέψη αυτή..
Λίγους μήνες πριν, είχα ανεβάσει ένα βιντεάκι με ένα δελφίνι στο βάθος της Κυανής Ακτής, που έπαιζε στα νερά της..
Αυτή ήταν η τελευταία μου σκέψη σήμερα.. Εκεί.. Καθισμένος στην άμμο και κοιτάζοντας βαθιά μέσα μήπως και το ξαναδώ..
Καλό απόγευμα..






Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *